3 WIERSZE O NASZYCH MIEJSCOWOŚCIACH

 

 

3  WIERSZE  O  NASZYCH  MIEJSCOWOŚCIACH

 

Białobłoty   Brzozy – dziewczęta pstrokate chichoczące przy drogach i na wrzosowiskach tańcujące z wichrami,   sosny – mniszki brunatne – wyniosłe pobożnisie w jesienne wieczory tańczące twista,   chaty – szare kocury podejrzliwie łypiące ślepiami naftowych lamp,   ziemia – kobieta o twarzy piaskowej, brzuchu od porodów zwiotczałym i dłoniach czarnych od pracy,   szczęście – bajka o żelaznym wilku  w snach dzieci i okruch tęczy w pijackich zwidach.

Dziewiń   Tu pszczoły nie przesypiają lata i najpiękniej śpiewają świerszcze.   Tu samotnie nie odchodzą ludzie i umarli kwitną kaczeńcami na łąkach pamięci.   Tu fałszem sonety i świąteczne poranki.   Tu uśmiechy i słowa pachną żywicą i sianem i nic nie kosztują jak w lipcu lipowy kwiat.   Tu obcym na drodze mówią  „dzień dobry!” furtek, domów i studni nie zamykają na klucz ludzie olchom podobni, którzy ludźmi nie wstydzą się być jeszcze. M.C. Abramowicz

Biała  Królikowska               Tu białe jest wszystko, nawet błoto: Białobłoty - poczta, Przez którą świat przychodził do poety, a Biała Królikowska rodziła mu duszę. Dobroć rozpoznana przez dzieci w błękicie uśmiechu niewinnym jak przeznaczenie. W Czarnej Strudze, która płynie tutaj na początku, jest czysta woda, skowronki ją piją by mogły latać wysoko, samotne i bezbronne jak niebo nad pełnym morzem. Paweł Kuszyński Pamięci  M.C. Abramowicza Być w słowie, Wyd. WERES W "Okolicy Poetów", Poznań 1998